Chris de Stoop over de Wase polders

 

De journalist en schrijver Chris de Stoop uit Sint-Gillis Waas heeft de laatste jaren enkele opmerkelijke boeken geschreven. Twee recente handelen over de teloorgang van de Wase polders, het verdwijnen van het boerenbedrijf ten gevolge van de uitbreiding van de Antwerpse haven en industrie. Dit gaat gepaard met de schepping van kunstmatige natuurgebieden, daar waar vroeger rijke boerenhoeven stonden op vette polderklei. Tevens stelt hij de onzinnige ontpoldering van de Hedwigepolder aan de kaak en dat alles ten gunste van een zeehaven, die veel te ver landinwaarts is gelegen. Het hoofdthema van het boek is echter, de gekrenkte trots van de boeren ten gevolge van al deze veranderingen.

 

De mooiste aanbeveling over de vertelkunst van Chris de Stoop komt van David Van Reybroeck.

 

Chris de Stoop schreef ons:

 

... De naam Van Haelst klinkt uiteraard als een klok in de Wase polder, uw familie is ons natuurlijk bekend. Ook uw heeroom Florimondus van Haelst ligt mij nauw aan het hart, ik heb zijn kronieken nog gekregen van de laatste pastoor van Prosperpolder. Ik kan volledig akkoord gaan met (wat u schrijft), zeker ook over de Antwerpse haven, die er ten onrechte van uitgaat dat men tot in de eeuwigheid de grootste mammoetschepen ter wereld 50 kilometer landinwaarts zal sleuren, met alle kosten en alle verlies die dat meebrengt...

 

(26 oktober 2015).

 

Behalve Forimondus van Haelst, komt ook Emeri van Haelst in het boek voor (pagina 31-32), als 'de stroper'. Emeri was natuurlijk geen stroper, maar wel 'n verwoed schaatser en zwemmer. Hij zal bij zijn bezoeken aan de Grote Geule vast en zeker wel 'ns een haas of konijn verschalkt hebben...!

 

Chris houdt lezingen in Vlaanderen en Nederland, die wij van harte aanbevelen.

 

 

 

De Bezige Bij 2015 De Bezige Bij 2000

 

Op 1 september 2015 verscheen 'Dit is mijn hof', waarin Chris de Stoop beschrijft hoe het boerenbedrijf in de polder plaats moet maken voor nieuwe natuur. De Stoop, zelf boerenzoon uit de streek, keert terug naar zijn ouderlijke boerderij en kijkt naar het veranderde landschap om zich heen. Hij kijkt terug op het boerenleven dat het land maakte tot wat het was, duizend jaar lang.

 

De media, zowel radio, TV als online, hadden veel aandacht voor het boek. 

(Libris)

 

De terugkeer van een boerenzoon naar zijn geboortegrond. Een persoonlijk verhaal over de ondergang van de polder, de polderboeren en van het polderdorp Doel. Chris de Stoop keert terug naar het polderland aan de Zeeuws-Vlaamse grens waar hij in de jaren zestig en zeventig opgroeide. In die jaren maakte hij mee hoe honderden boeren en bewoners plaats moesten maken voor haven en industrie. Eeuwen geleden verwierf deze streek Europese faam als de voedsterwieg van de landbouw. En wat er van de polders is overgebleven is nog altijd het land van de dubbele korenaar, het land met de dikste runderen ter wereld. Als ook het polderdorp Doel moet verdwijnen, verschanst De Stoop zich in een eeuwenoud huis op de frontlinie. Achter de velden waar voor het laatst wordt gezaaid en gemaaid. Tot de dag dat de bulldozers door de dijken breken. ‘Het is zijn betrokkenheid die 'De bres' tot een meesterwerk maakt.’ –Hans Warren, PZC. ‘'De bres is een prachtig, partijdig boek,– De Standaard.

(Libris)